Kazimierz Graff

Oprawcy Polaków » Kazimierz Graff

Kazimierz Graff (ur. 11 listopada 1917 w Warszawie, zm. 5 kwietnia 2012 tamże) – polski prawnik, adwokat i prokurator.

Urodzony w rodzinie żydowskiej, jako syn kupca Maurycego Graffa i nauczycielki Gustawy z domu Simonberg. Przed II wojną światową absolwent prawa na Uniwersytecie Warszawskim; był działaczem Komunistycznego Związku Młodzieży „Życie” oraz przewodniczącym Warszawskiego Akademickiego Komitetu Antygettowego z jego ramienia (1937–1938). Uczestniczył w wojnie obronnej Polski w 1939, po czym przebywał w Małopolsce Wschodniej (1939–1941), pracując jako robotnik, inspektor domów akademickich Państwowego Instytutu Medycznego oraz administrator Państwowego Instytutu Krajoznawstwa we Lwowie. W latach 1942–1943 pracował również w kołchozie w obwodzie stalingradzkim, fabryce przetworów mięsnych oraz zakładzie metalurgicznym. Żołnierz Armii Czerwonej i Ludowego Wojska Polskiego - walczył w bitwie pod Lenino jako dowódca kompanii. Po wojnie został prokuratorem. Wraz z żoną Alicją Graff od roku 1946 oskarżał wielu żołnierzy Armii Krajowej, m.in. Stanisława Sojczyńskiego ps. „Warszyc”, rozstrzelanego w Łodzi 19 lutego 1947, oraz kolejnych 12 żołnierzy AK skazanych na śmierć w ciągu trzydniowego procesu przed sądem w Siedlcach.

W 1967 r. na fali antysemickiej kampanii zwolniony z prokuratury wojskowej. Od tej pory pracował jako adwokat i radca prawny (m.in. w przedsiębiorstwie „Telkom” w latach 1971–1997).

Oskarżony przez Instytut Pamięci Narodowej 18 października 2007 r. za sprzeczne z prawem PRL aresztowanie Stanisława Figurskiego. 22 stycznia 2008 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie umorzył postępowanie ze względu na brak znamion czynu zabronionego. Decyzja została podtrzymana przez Sąd Najwyższy.

Za zarzucany mu mord sądowy na Stanisławie Sojczyńskim „Warszycu” Kazimierz Graff, podobnie jak Czesław Łapiński, nigdy nie stanął przed sądem.

Zmarł w Warszawie. Pochowany jest na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.